Anouar Diba over rol bij NAC: "Mijn zoon vindt het ook lekker"

"Ik had nooit de behoefte om bij een eerste elftal te werken", benadrukt hij op de website van VI. "Maar als ik het nu niet doe, ben ik dan niet ondankbaar? Ze vragen me. Mijn club. Er zijn geen minnen. Wat kan er misgaan? Lager kunnen we niet eindigen. Ik ben oprecht en doe mijn stinkende best. Dan maar een halfjaar vroeg de wekker. Ik moet om 08.00 uur in Zundert zijn. Prima. Dan zien we waar het eindigt", aldus Diba.

"Kijk, ik ben niet afhankelijk van mijn baan, dus zwartwit hoef je het niet te bekijken. Maar ik voel me een clubmens. Dat vraag ik van anderen nu ook. Laat het zien. Ik had ook kunnen gaan padellen", erkent hij. "Dat klopt, maar waarom? Veel mensen verklaren me misschien voor gek. Ik zou het niet bij een andere club doen. Nooit. Maar wel bij NAC. Ik had bij een andere club sowieso al nooit op het veld gestaan. Als ik aan mijn carrière denk, denk ik aan NAC. Ik ben loyaal. Ik ben dankbaar. Hier is het begonnen. Nu kan je wat terugdoen. Al kan je maar een halve procent helpen, dan is het dat waard", beseft Diba. 

"Ik kom een halfjaar helpen. Helpen, dat woord zegt het al. Als je iemand helpt, is het ondankbaar om salaris te vragen. Dit is dus, nogmaals, ook mijn laatste interview. Niemand hoeft meer te bellen over NAC. Er zijn trainers die veel belangrijker zijn", benadrukt hij. "Ik moet mijn rol kennen. En nemen. Ik sta nu in de schaduw. Ik ben trots dat ik het mag doen en mijn zoon vindt het ook lekker, denk ik. Staat hij wat vaker zónder mij op het veld. Dit is verder niet iets wat moet, maar waar ik voor kies. Felicitaties hoeven ook niet. Het is lief. Maar feliciteer me als we erin blijven. Hand geven, terug naar de jeugd. En hopelijk NAC langer in de Eredivisie. Dan mogen ze twee seizoenkaarten geven voor ons als bedankje. Blijer kan je ons niet maken", besluit Diba.