Jan van den Bergh blikt terug: "Wat wij deden, sloeg nergens op"

"Enkele dagen voor de play-offs begonnen, die ons naar de Eredivisie brachten, stond ik nog vol ongeloof onder de douche. Warm, maar hij voelde ijskoud", vertelt Van den Bergh. "We speelden bij TOP Oss, waren net uitgefloten, uitgejouwd en weggehoond. Terecht. We speelden gelijk en bakten er niets van. De supporters schreeuwden om het hoofd van Van Gastel. Op doelsaldo haalden we de nacompetitie, maar het geloof? Nee. Wat wij deden, sloeg nergens op. Er viel niets te winnen. Ik had echt het gevoel: laat het nu maar stoppen. Hoop was er amper."

"Een dag later probeerden we er toch nog een push aan te geven", gaat hij verder. "Nog één keer", zeiden we als oudere spelers tegen elkaar. Maar of dat de kanteling was? Nee, dat denk ik niet. We hadden al zo vaak met elkaar groepsgesprekken gevoerd. Nee, de kanteling was thuis tegen Roda JC. Wij hadden niets meer verwacht. In Oss waren de fans uitgesproken, ze verafschuwden ons. Maar de mensen die ons weghoonden, ontvingen ons nu anders. Toen we voor de warming-up het veld op kwamen, ontplofte de boel al. Maar dan andersom."

"Ongeveer 24 uur voor die wedstrijd, de start van de play-offs, werd mijn zoon Jerome na een lange bevalling geboren. Ik had niet getraind, 48 uur niet geslapen. Ik weet nog dat ik kapot was, toen ik mijn vrouw en zoontje in het ziekenhuis achterliet. Ik had geen voetbalschoenen, geen scheenbeschermers, maar reed rechtstreeks naar het stadion. Jean-Paul had ik geappt dat mijn zoon geboren was. Hij zei: "Gelukkig niet op de wedstrijddag, dan kan je morgen gewoon spelen." Verder werd er niet meer over gesproken."

"Ik had de pap in de benen, kon voor mijn gevoel van vermoeidheid geen stap zetten. Het eerste kwartier deed ik ongeveer alles verkeerd. Roda JC stond het hele seizoen qua niveau stijf boven ons. We veegden ze in twee duels met 8-1 weg. In een opwelling besloot ik na een kwartier in de heenwedstrijd voor het eerst in het hele seizoen een lange inworp te gebruiken. Het werd meteen 1-0. Later die wedstrijd scoorden we er nog een keer uit en tussendoor vloerde de keeper mij, waardoor we een strafschop kregen. Ik zat in de flow van het vaderschap, denk ik. Moe, maar alles viel goed", besluit hij.