Ligeon ging naar NAC Breda: "Eerst barstte ik in tranen uit"

Spelen bij Ajax was een droom die uitkwam. "Een mooie ervaring. Vanaf een jaar of 15, 16 begon ik te beseffen: dit kan iets worden, ik kan van mijn hobby mijn werk maken. Eerst naar het tweede elftal en uiteindelijk naar het eerste. Ik kwam in de kleedkamer met jongens naar wie ik altijd keek op tv."

Voor Ligeon was het vooral bijzonder om samen te spelen met spelers die hij jarenlang als voorbeeld had gezien. "Op mijn plek, rechtsback, stond Gregory van der Wiel. Met het Nederlands elftal had hij net een WK-finale gespeeld. Ik zag hem als een voorbeeld en ineens noemde ik hem Greg, we kenden elkaar. Ik was jong. Je hebt tijd, maar ook weer niet, alles gaat zo snel."

Toch voelde Ligeon zich niet helemaal op zijn gemak in de hectische wereld van Ajax. "Nu ik eruit ben gestapt: nee, niet helemaal. Ik was erg introvert, op mezelf, verlegen. Als je zo in elkaar zit, lijkt het alsof je een makkelijk doelwit bent. Zo van: hij stapt toch niet naar de trainer, hij geeft toch geen grote mond tegen een medespeler. Later in mijn carrière deed ik wel meer mijn mond open, maar ja, toen was ik al bijna klaar."

Het afscheid van Ajax kwam onverwacht en emotioneel. "Ik was verhuurd aan NAC en zou terugkomen naar Ajax. Mijn zaakwaarnemer belde toen ik net langs de Johan Cruijff Arena reed: Ajax is klaar, je mag vertrekken. Eerst barstte ik in tranen uit, dit was mijn club, waar ik alles had meegemaakt", besluit hij.