Tika de Jonge verklaart NAC-vertrek: "Dat kon bij NAC niet"

"Bij Feyenoord was er ook al het probleem dat de afstand niet te doen was", herinnert De Jonge zich in gesprek met BN DeStem. Vanuit Zierikzee was het simpelweg té ver. "In eerste instantie zeiden mijn ouders ook: ‘allemaal leuk en aardig, maar hoe had je dat dan in gedachte?’ NAC wist eigenlijk ook niet zo goed hoe ze dat voor zich zagen. Op den duur kwamen zij met de optie van een gastgezin. Daar hadden zij ook heel weinig ervaring mee."

De ouders van De Jonge zeiden aanvankelijk nee. "Ze zeiden: ‘wat denk je zelf, hij is twaalf, dat gaan we niet doen’. Toen heb ik na een week of drie aan mijn ouders gevraagd of we niet toch konden kennismaken. Voor hetzelfde geld is het wel wat, dacht ik." Uiteindelijk zat hij twee jaar bij een gastgezin, waarna zijn ouders hem achterna verhuisden. "Zij hebben eigenlijk alles voor mij en mijn broertje overgehad op voetbalgebied. Ze wonen nog steeds in Breda."

Na vijf jaar klopte FC Groningen op de deur: de keuze was snel gemaakt. "Daar kon ik een contract tekenen, bij NAC niet. Ze zeiden wel dat ze vertrouwen in me hadden. Ik had dat jaar bij NAC al zoiets van: ze moeten met een plan komen. Ik speelde bij de Onder 17 en was dat naar mijn idee een beetje ontgroeid. Ik denk dat iedereen bij de club wel kon zien dat ik een speler met potentie was in de jeugd."

Bij Groningen kreeg De Jonge het gevoel dat hij kon doorbreken. "Ze kwamen met een mooi plan. Ze zagen mij binnen een paar jaar echt doorgroeien. Toen kwam ik hier en zag ik het complex", vertelt De Jonge. "Ik dacht: ik ben toch al iemand die een keer in een gastgezin heeft gezeten en er echt wel wat voor over heeft gehad om profvoetballer te worden. Op dat moment had ik zoiets van: ik ga het gewoon doen. Ik denk niet dat als ik bij NAC was gebleven, ik zo ver was geweest als dat ik nu ben."