Verbruggen blikt terug: "Veruit mijn grootste wedstrijd tot nu toe"

"We waren zo dichtbij. We hadden een goed team, een goede groep, spelers groeiden in het toernooi. Eén minuut voor tijd scoort Ollie Watkins in de halve finale en dan is alles opeens voorbij. Er zal altijd een bitter randje aan dit EK blijven zitten voor mij, omdat ik het gevoel had dat we konden winnen", zegt Verbruggen bij Voetbal International. 

"Maar het was óók een supermooie ervaring. Een droom die uitkwam. Al die supporters in het oranje, hoe het leefde in Duitsland, de samenhang. Tegen Oostenrijk was het niet goed, daarna herpakten we ons",  weet Verbruggen. "Mooie pot tegen Roemenië. Toen Turkije in de kwartfinale, die laatste minuten zie ik nog zo voor me. Hoe iedereen zich voor die bal gooit."

"Jerdy Schouten die Stefan de Vrij overhoop springt om een schot te kunnen blokken. Spits Wout Weghorst die in de eigen zestienmeter voor een bal ligt. Micky van de Ven die nog een keer een fantastisch blok maakt. Ik stond in die goal en wist: al duurt die wedstrijd nog een half uur, wij krijgen hem niet meer tegen. Dat gevoel was te gek" vervolgt hij. 

Het ging dus mis tegen Engeland, ook een bizondere ervaring. "Ik was echt dáár, op dat veld, in een soort trance. Er was één moment dat ik eruit was. Toen die bal van Watkins erin ging. Nee, dit bestaat niet, dacht ik. Ik was ervan overtuigd dat we in de resterende minuten nog zouden terugkomen."

"Je wilt winnen voor het land, voor alle fans, voor die groep jongens met wie je alles beleeft. Maar ik was ook zo benieuwd: hoe zou ik zijn in een finale? Ik heb er geen ervaring mee. Bij NAC heb ik geen finales gespeeld. Bij Anderlecht ook niet". Met Brighton zijn er mogelijkheden. "Grote club, nu weer op de weg terug, maar toen ik er zat waren we nog niet zo ver. Die halve finale tegen Engeland was voor mij veruit de grootste wedstrijd tot nu toe."